طرقه شیدا

. خداوند رحمت خود را بر خود واجب کرده است

آیات 12 و 13 سورهٔ انعام :

آیهٔ 12:

"قُلْ لِمَنْ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ قُلْ لِلَّهِ كَتَبَ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ"

ترجمه:

"بگو: از آن کیست آنچه در آسمان‌ها و زمین است؟ بگو: برای خدا است. رحمت (و بخشش) را بر خود حتم کرده (و به همین دلیل) همه شما را بطور قطع در روز قیامت که در آن شک و تردیدی نیست، جمع خواهد کرد. تنها کسانی که سرمایه‌های وجود خویش را از دست دادند و گرفتار خسران شدند، ایمان نمی‌آورند."

آیهٔ 13:

"وَلَهُ مَا سَكَنَ فِي اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ"

ترجمه:

"و برای او است آنچه در شب و روز قرار دارد، و او شنوا و دانا است."

این آیات به مالکیت مطلق خداوند بر همه چیز در آسمان‌ها و زمین اشاره دارند و بیان می‌کنند که همه چیز متعلق به اوست. خداوند رحمت خود را بر خود واجب کرده است و از روی همین رحمت، همه انسان‌ها را در روز قیامت که هیچ شکی در آن نیست، جمع خواهد کرد. تنها کسانی که در این دنیا از رحمت و هدایت الهی بهره نبرده‌اند و سرمایه‌های معنوی خود را از دست داده‌اند، به این حقیقت ایمان نمی‌آورند.

در تفسیر عرفانی، این آیات به بزرگی و عظمت خداوند و مالکیت مطلق او بر تمام موجودات اشاره می‌کنند. عارفان معتقدند که همه چیز در این جهان نشانه‌ای از وجود و قدرت الهی است و خداوند همواره مراقب و آگاه به همه امور است. همچنین، این آیات یادآوری می‌کنند که رحمت الهی شامل حال همه موجودات است و خداوند از روی رحمت و محبت خود، همه انسان‌ها را در روز قیامت جمع خواهد کرد تا به حساب اعمال آن‌ها رسیدگی کند.

همچنین، این آیات تأکید می‌کنند که ایمان به خداوند و روز قیامت، امری ضروری و اساسی است. کسانی که این ایمان را ندارند و در مسیر هدایت الهی قرار نمی‌گیرند، در حقیقت سرمایه‌های وجودی خود را از دست داده و دچار خسران و زیان شده‌اند. این مفهوم می‌تواند به انسان‌ها یادآوری کند که در این دنیا به دنبال حقیقت و ایمان باشند و از رحمت و هدایت الهی بهره‌مند شوند تا در روز قیامت از جمله رستگاران باشند.