رستگاری محسنین

رستگاری محسنین

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

الم ﴿۱﴾

تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْحَكِيمِ ﴿۲﴾

این (قرآن عظیم و) آیات کتاب حکیم است. (۲)

هُدًى وَرَحْمَةً لِلْمُحْسِنِينَ ﴿۳﴾

که هدایت و رحمت است برای نیکوکاران عالم. (۳)

الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ ﴿۴﴾

آنان که نماز به پا می‌دارند و زکات می‌دهند و به عالم آخرت کاملا یقین دارند. (۴)

أُولَئِكَ عَلَى هُدًى مِنْ رَبِّهِمْ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴿۵﴾

هم آنان از (لطف) پروردگار خویش به راه راستند و هم آنان رستگاران عالمند. (۵)

 

لقمان

تجلی زن در آثار مولانا

تجلی زن در آثار مولانا از زبان کریم زمانی

 

فرشتگان

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

 

وَالْمُرْسَلَاتِ عُرْفًا ﴿۱﴾

سوگند به فرشتگاني كه پي درپي فرستاده مي ‏شوند.

فَالْعَاصِفَاتِ عَصْفًا ﴿۲﴾

قسم به فرشتگانی که به سرعت تند باد (به انجام حکم حق) می‌شتابند.

وَالنَّاشِرَاتِ نَشْرًا ﴿۳﴾

و سوگند به آن فرشتگانی که گشاینده صحیفه های وحی اند،

قسم به آنان که (وحی حق و شرع الهی را در جهان) نیکو نشر می‌دهند

فَالْفَارِقَاتِ فَرْقًا ﴿۴﴾

و قسم به حق آن فرشتگانی که (به حکم خدا راه هدایت را از ضلالت ممتاز کرده و بین حق و باطل را بر خلق) کاملا جدا می‌کنند

فَالْمُلْقِيَاتِ ذِكْرًا ﴿۵﴾

و القاء كننده ذکر‏ اند

عُذْرًا أَوْ نُذْرًا ﴿۶﴾

براي اتمام حجت، يا انذار

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَاقِعٌ ﴿۷﴾

آنچه به شما  وعده داده مي ‏شود به وقوع مي‏ پيوندد.

در آن هنگام كه ستارگان محو و تاريك گردند

...

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ﴿۲۴﴾

واي در آن روز بر تكذيب كنندگان.

 

مرسلات

 

مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد هدهد خوش خبر از طرف سبا بازآمد

مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد

هدهد خوش خبر از طرف سبا بازآمد

برکش ای مرغ سحر نغمه داوودی باز

که سلیمان گل از باد هوا بازآمد

عارفی کو که کند فهم زبان سوسن

تا بپرسد که چرا رفت و چرا بازآمد

مردمی کرد و کرم لطف خداداد به من

کان بت ماه رخ از راه وفا بازآمد

لاله بوی می نوشین بشنید از دم صبح

داغ دل بود به امید دوا بازآمد

چشم من در ره این قافله راه بماند

تا به گوش دلم آواز درا بازآمد

گر چه حافظ در رنجش زد و پیمان بشکست

لطف او بین که به لطف از در ما بازآمد

مقام محمود

مقام محمود

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ 

وَمَنْ كَانَ فِي هَذِهِ أَعْمَى فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمَى وَأَضَلُّ سَبِيلًا ﴿۷۲﴾

اما آنها كه در اين جهان  نابينا بودند در آنجا نيز نابينا هستند و گمراه تر (۷۲)

وَإِنْ كَادُوا لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنَا غَيْرَهُ وَإِذًا لَاتَّخَذُوكَ خَلِيلًا ﴿۷۳﴾

نزديك بود آنها (با وسوسه‏ هاي خود) تو را از آنچه وحي كرده‏ ايم بفريبند، تا غير آنرا به ما نسبت دهي، و در آن صورت تو را دوست خود انتخاب كنند (۷۳)

وَلَوْلَا أَنْ ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدْتَ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئًا قَلِيلًا ﴿۷۴﴾

و اگر ما تو را ثابت قدم نمي‏ ساختيم (و در پرتو مقام عصمت مصون از انحراف نبودي) نزديك بود كمي به آنها تمايل كني (۷۴)

أَقِمِ الصَّلَاةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلَى غَسَقِ اللَّيْلِ وَقُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُودًا ﴿۷۸﴾ 

نماز را از زوال خورشيد تا نهايت تاريكي شب (نيمه شب) برپا دار، و همچنين قرآن فجر  را، چرا كه قرآن فجر مورد مشاهده است. (۷۸) 
 

وَمِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَةً لَكَ عَسَى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَحْمُودًا ﴿۷۹﴾ 

پاسي از شب را از خواب برخيز و قرآن (و نماز) بخوان، اين يك وظيفه اضافي براي تو است، تا پروردگارت تو را به مقام محمود برانگيزد (۷۹)

اسرا