مناجات الذاکرین
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
خدايا! اگر پذيرفتن فرمانت واجب نبود تو را پاکتر از آن مىدانستم كه من نام تو را به زبان آرم، چه ذکر من تو را بهاندازه کاستی من است نه برازنده کمال تو، شأن و اندازه من چقدر میتواند بالا رود تا ظرف تقدیس تو قرار گیرم؟ از بزرگترین نعمتها بر ما جاری شدن ذکر تو بر زبان ماست و اجازهات به ماست که تو را بخوانیم و تنزیه و تسبیح گوییم
خدایا پس ذکرت را به ما الهام کن در نهان و آشکار و شب و روز و پیدا و پنهان و در خوشی و ناخوشی و ما را به ذکر پنهان مأنوس فرما و به عمل پاکیزه و کوشش پسندیده بکار گیر و به میزان کامل پاداشمان ده،
خدایا دلهای شیدا ، شیفته تو هستند و خردهای جدای از هم، بر معرفتت گرد آمدهاند؛ بدین خاطر دلها آرام نگیرند جز به یاد تو و جانها جز به هنگام مشاهدهات تسکین نیابند، تو تنزیهشدهای در هرجا و پرستیده گشتهای در هرگاه و در همواره روزگار بودهای و به هر زبان خوانده شدهای و در هر دلی بزرگداشت شدهای و از هر لذّتی به جز ذکر تو و از هر آسایشی جز همدمی با تو و از هر شادمانی به غیر قرب تو و از هر شغلی جز طاعت تو پوزش میجویم،
خدایا تو گفتی و گفتارت حق است که: «ای کسانی که ایمان آوردهاید خدا را بسیار یاد کنید و در بامداد و شامگاه او را تسبیح گویید» و تو گفتی و گفتارت حق است: «مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم» ما را به یاد کردنت فرمان دادی و وعده فرمودی که تو نیز از روی شرافت و عزّت و کرامت بخشیدن به ما، ما را یاد کنی، اکنون برابر با فرمانت تو را یاد میکنیم، پس تو نیز به وعدهات وفا کن، ای یادآور یادکنندگان و ای مهربانترین مهربانان.
مناجات الذاکرین یکی از مناجاتهایی است که از امام سجاد (ع) نقل شده است
