یَا هُوَ یَا مَنْ لَا هُوَ إِلَّا هُو
اسم أعظم:
يا هُوَ يَا مَنْ لا هُوَ إلا هُوَ
اى او اى کسى که کسی در جهان هستی نیست جز او
... و در كتاب «توحيد» صدوق از أمير المؤمنين عليه السّلام روايت است كه فرمود:
رَأَيْتُ الْخِضْرَ عَلَيْهِ السَّلَامُ فِى الْمَنَامِ قَبْلَ بَدْرٍ بِلَيْلَةٍ، فَقُلْتُ لَهُ: عَلِّمْنِى شَيْئاً أُنْصَرُ بِهِ عَلَى الأعْدَاءِ! فَقَالَ: قُلْ: يَا هُوَ يَا مَنْ لَا هُوَ إلَّا هُوَ! فَلَمَّا أَصْبَحْتُ قَصَصْتُهَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَقَالَ لِى: يَا عَلِىُّ! عُلِّمْتَ الاِسْمَ الاعْظَمَ! فَكَانَ عَلَى لِسَانِى يَوْمَ بَدْرٍ.
«من حضرت خضر عليه السّلام را در خواب، يك شب مانده به غزوۀ بدر ديدم، و به او گفتم: چيزى به من تعليم نما تا بدان چيز بر دشمنان ظفر يابم!
خضر گفت: بگو: يَا هُوَ يَا مَنْ لَا هُوَ إلَّا هُوَ! (اى هُويّت مطلقۀ عامّه! اى كسى كه هويّتى در عالمْ وجود ندارد بجز هويّت او!)
چون شب را به صبح آوردم آن رؤيا را بر رسول خدا صلّى الله عليه و آله حكايت كردم.
رسول خدا به من گفت: اى علىّ! اين اسم اعظم حقّ است كه به تو تعليم شده است! و آن ذكر بر زبان من در روز معركۀ بدر جارى بود.
و أمير المؤمنين عليه السّلام سورۀ قُلْ هُوَ اللّٰهُ أَحَدٌ را قرائت كرد، و چون فارغ شد گفت: يَا هُوَ يَا مَنْ لَا هُوَ إلَّا هُوَ! (اى هويّت مطلقۀ عامّه! اى كسى كه هويّتى در عالم وجود ندارد بجز هويّت او!) غفرانت را شامل حالم بفرما! و مرا بر گروه كافران پيروزى ده!»
و در «نهج البلاغة» آمده است:
الاحَدُ لَا بِتَأْوِيلِ عَدَدٍ! «او داراى صفت احديّت است؛ نه واحديّت و يگانگى كه واحد عددى بوده باشد».
هُو
وَهُوَ الَّذِي أَنْشَأَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ قَلِيلًا مَا تَشْكُرُونَ ﴿۷۸﴾ او كسي است كه براي شما گوش و چشم و قلب ايجاد كرد، اما كمتر شكر او را به جا مي آوريد (۷۸) وَهُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ﴿۷۹﴾ او كسي است كه شما را در زمين آفريد و به سوي او محشور مي شويد. (۷۹) وَهُوَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ وَلَهُ اخْتِلَافُ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿۸۰﴾ او كسي است كه زنده مي كند و مي مي راند و آمد و شد شب و روز از آن اوست، آيا انديشه نمي كنيد؟! (۸۰) |
سوره ۲۳: المؤمنون
اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي التَّجَافِيَ عَنْ دَارِ الْغُرُورِ وَ الْإِنَابَةَ إِلَى دَارِ الْخُلُودِ وَ الاِسْتِعْدَادَ لِلْمَوْتِ قَبْلَ حُلُولِ الْفَوْتِ بار خدايا دورى گزيدن از خانه غرور و فريب را روزى من فرما و هم بازگشت بسوى خانه جاويدان و هم آمادگى براى مرگ را پيش از فرا رسيدنش روزى من گردان. |
