بشارت
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ بندگانم را آگاه كن كه من غفور و رحيمم. (۴۹) عذاب و كيفر من عذاب دردناكي است. (۵۰) و به آنها (بندگانم) از ميهمان هاي ابراهيم خبر ده. (۵۱) هنگامي كه بر او وارد شدند و سلام گفتند (ابراهيم) گفت ما از شما بيمناكيم (۵۲) گفتند نترس ما تو را به پسري دانا بشارت مي دهيم. (۵۳) گفت آيا به من بشارت مي دهيد با اينكه پير شده ام ؟ به چه چيز بشارت مي دهيد؟ (۵۴)
گفت چه كسي جز گمراهان از رحمت پروردگارش مايوس مي شود. (۵۶)
|
+ نوشته شده در شنبه هفتم اسفند ۱۴۰۰ ساعت توسط م - ت
|